ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٦

سورهء نمل / 27

مهلت يافتن آنان و بهره بردن چند سال ديگر از دنيا ، عذاب را از آنان دور نخواهد ساخت ؟ ( 207 )

ما هيچ شهرى را به عذاب ويران نكرديم و مردم آن را هلاك نساختيم مگر اين‌كه براى آنان پيامبرانى هشداردهنده بود ؛ ( 208 )

پيامبرانى كه به آنان تذكر مىدادند ؛ و ما چنان نبوده‌ايم كه پيش از فرستادن پيامبران ، مردم را گرفتار عذاب كنيم ، چرا كه ما ستمكار نبوده‌ايم . ( 209 )

قرآن كلام خداست و شياطين ( جنّيان شرور ) آن را فرود نياورده‌اند . ( 210 )

آنان درخور اين كار نيستند ، زيرا موجوداتى فسادخواه و باطل‌گرا هستند و قرآن سراسر حق و پيراسته از باطل است ، و آنها بر فرود آوردن قرآن ناتوانند ، ( 211 )

چرا كه از شنيدن اخبار آسمانى بر كنار شده‌اند ( هرگاه به عالم برتر نزديك شوند تا خبرى از غيب دريافت كنند ، با شهاب‌هاى آسمانى رانده مىشوند ) . ( 212 )

حال كه قرآن كلام خداست و همگان را از شرك برحذر مىدارد ، مبادا با وجود خدا به پرستش معبودى ديگر روى بياورى كه در اين صورت از عذاب‌شدگان خواهى شد . ( 213 )

و هم‌اكنون وقت آن است كه خويشاوندان نزديك‌تر خود را به كيفر شرك و بت‌پرستى هشدار دهى . ( 214 )

و براى كسانى كه به تو ايمان آورده و از تو پيروى كرده‌اند بال و پر خويش فروگستر و آنان را پيرامون خود گرد آور و با آنان مهربان باش و با بردبارى به تربيتشان همّت گمار . ( 215 )

پس اگر خويشاوندانت از پذيرش دعوت تو سرپيچى كردند ، به آنان بگو : من از كردار شما دورى مىگزينم . ( 216 )

و در كار مؤمنان و كافران بر آن خداوند مقتدر و مهربانى توكل كن كه با اقتدارش طغيانگران را كيفر و به رحمتش مؤمنان را رهايى مىدهد ؛ ( 217 )

همان كسى كه تو را هنگامى كه به نماز مىايستى مىبيند ، ( 218 )

و نيز حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان . ( 219 )

آرى ، به خدا توكّل كن كه همو شنوا و داناست . ( 220 )

اى مشركان ، شيطان قرآن را بر پيامبر القا نكرده است ؛ آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسانى فرود مىآيند و سخنانى را به آنان القا مىكنند ؟ ( 221 )

آنها بر هر دروغ‌پرداز زشتكارى فرود مىآيند ، و پيامبر نه دروغى بر زبان آورده و نه هرگز كارى ناپسند كرده است . ( 222 )

آنها اخبارى را كه دزدانه از عالم برتر شنيده‌اند ، به هركس كه بر او فرود آيند القا مىكنند و بيشترشان دروغگو هستند و اخبار نادرست را در اختيار آن گروه از آدميان قرار مىدهند . ( 223 )

مشركان مىگويند : تو شاعرى و قرآن شعر است ؛ در صورتى كه شاعران چون دروغ مىبافند ، گمراهان از آنان پيروى مىكنند ، ولى پيروان تو همه در پى حقيقت‌اند . ( 224 )

مگر نديده‌اى كه شاعران در هرواديى گام مىنهند و براى سخنان خود هيچ مرزى نمىشناسند ؟ ( 225 )

و چيزهايى مىگويند كه خود انجام نمىدهند . ( 226 )

جز آن شاعرانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آن‌كه به وسيلهء هجو مشركان مورد ستم قرار گرفته‌اند ، با زبان شعر انتقام خود را از آنان گرفته‌اند . و كسانى كه ستم كرده‌اند به زودى خواهند دانست كه به چه جايگاهى باز خواهند گشت . ( 227 )