ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٨

سورهء مؤمنون / 23

آرى ، وعدهء قيامت و حساب و جزا دروغ نيست ، بلكه ما با اين وعده حق را برايشان آورده‌ايم ، و قطعا منكران قيامت دروغ مىگويند كه رستاخيز را ناممكن مىدانند . ( 90 )

خدا فرزندى اختيار نكرده است تا او نيز خدا باشد ، و هرگز با وجود خدا هيچ معبود و خداوندگارى نبوده است ، زيرا اگر خدايانى وجود مىداشت ، هركدام با آنچه آفريده بود به سويى مىرفت و در نتيجه نظام هستى از هم گسسته مىشد ، و علاوه‌براين بعضى از آن خدايان بر بعضى ديگر برترى مىيافتند .

منزّه است خدا از آنچه مردم او را بدان وصف مىكنند ؛ ( 91 )

همان خدايى كه داناى نهان و آشكار است و مىداند كه خداوندگارى جز او نيست . پس او والاتر از آن است كه شريكى براى وى پندارند . ( 92 )

اى پيامبر ، خدايت را بخوان و بگو : پروردگارا ، اگر مىخواهى عذابى را كه به مشركان وعده داده مىشود در اين دنيا به من نشان دهى ، ( 93 )

پروردگارا ، مرا از ميان اين ستم‌پيشگان بيرون بر تا عذاب موعود دامنگير من نشود . ( 94 )

و ما قطعا تواناييم بر اين‌كه آنچه را به مشركان وعده مىدهيم به تو نشان دهيم . ( 95 )

اما اكنون كه در ميانشان هستى ، بايد رفتار بدشان را با نيكوترين خصلت‌ها دفع كنى . ما به سخنان ناشايسته‌اى كه مشركان ما را بدان وصف مىكنند داناتريم . ( 96 )

و بگو : پروردگارا ، از وسوسه‌ها و اغواگرىهاى شياطين به تو پناه مىبرم . ( 97 )

پروردگارا ، و از اين‌كه نزد من حاضر شوند به تو پناه مىبرم . ( 98 )

اين كفرپيشگان همچنان به كفر خود ادامه مىدهند و به ثروت خود مغرورند ؛ تا آن‌گاه كه مرگ به سراغ يكى از آنان بيايد ، در آن حال به درگاه خدا استغاثه مىكند و نداى « يا ربّ » سرمىدهد و به فرشتگان مىگويد : مرا به دنيا بازگردانيد ؛ ( 99 )

اگر بازگردم ، شايد در ثروتى كه از خود بر جاى نهاده‌ام كارى شايسته كنم و آنها را براى خشنودى خدا انفاق نمايم . چنين نيست ، درخواست بازگشت بىاثر است ، او فقط اين سخن را بر زبان مىآورد ، و فراروى آدميان پس از مرگ ، جهانى است ميان دنيا و آخرت تا روزى كه برانگيخته شوند . ( 100 )

پس هنگامى كه در صور دميده شود و مردگان زنده شوند ، در آن روز ميانشان خويشاوندى نمىماند و هيچ‌كس به كار ديگرى نخواهد آمد و از حال و كار يكديگر نخواهند پرسيد . ( 101 )

آن روز اعمال انسان را مىسنجند ؛ پس كسانى كه اعمالشان وزين است ، آنان سعادتمندند . ( 102 )

و كسانى كه اعمالشان سبك است آنان كسانىاند كه هستى خود را باخته‌اند و در دوزخ جاودانه خواهند بود . ( 103 )

شعلهء آتش صورت‌هايشان را مىگدازد و آنان در آن‌جا با لب‌هاى سوخته و جمع شده و دندان‌هاى آشكار ، به سر مىبرند . ( 104 )