ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢
سورهء طه / 20
همانا كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند ، به زودى خداى رحمان براى آنان در دل‌ها محبّتى قرار مىدهد . ( 96 )
جز اين نيست كه ما با فروفرستادن اين قرآن به زبان تو خواندن و فهميدن آن را آسان ساختيم تا تقواپيشگان را به وسيلهء آن نويد ، و مردمى را كه دشمنى مىكنند بدان بيم دهى . ( 97 )
و چه بسيار نسل‌هايى را كه پيش از اينان بودند هلاك كرديم ؛ آيا كسى از آنان را مىيابى يا صدايى از ايشان مىشنوى ؟ ( 98 )
سورهء طه / 20
سورهء طه / 20
به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان
طا . ها . ( 1 )
اى پيامبر ، ما اين قرآن را بر تو فرونفرستاديم تا براى ابلاغ آن به مردم به رنج بيفتى . ( 2 )
بلكه آن را فرو فرستاديم تا براى كسى كه از فرجام غفلت بيم دارد تذكّرى باشد . ( 3 )
اين قرآن از جانب كسى نازل شده است كه زمين و آسمان‌هاى بالاتر را آفريده است . ( 4 )
خداى رحمان بر تخت فرمانروايى عالم استيلا دارد و امور جهان هستى را تدبير مىكند و سامان مىدهد . ( 5 )
آنچه در آسمان‌هاست و آنچه در زمين و آنچه ميان آن دو و آنچه زير خاك و در درون زمين است از آن اوست . ( 6 )
و اگر سخن را آشكارا بگويى ، از آن آگاه است ، زيرا او نهان تو را و نهان‌تر از نهانت را كه حتى خود نيز از آن بىخبرى مىداند . ( 7 )
خداست كه معبودى شايستهء پرستش جز او نيست ، زيرا نيكوترين نام‌ها همه از آن اوست . ( 8 )
آيا داستان موسى به تو رسيده است ؟ ( 9 )
آن‌گاه كه راهش را گم كرده بود و آتشى ديد ، پس به خانواده‌اش گفت : اين‌جا بمانيد كه من آتشى ديدم ، مىروم شايد شعله‌اى از آن براى شما بياورم تا خود را بدان گرم كنيد يا بر گرد آتش راهنمايى بيابم و راه مصر را از او جويا شوم . ( 10 )
پس هنگامى كه نزديك آتش رسيد ، ندا داده شد كه : اى موسى ، ( 11 )
همانا من پروردگار توام و تو در حضور منى ، پس شرط ادب به جاى آور و كفش‌هايت را بيرون كن كه تو اينك در وادى مقدّس « طوى » هستى . ( 12 )