ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ١٦٠

سورهء اعراف / 7

و ياد كنيد زمانى را كه خدا شما را پس از قوم عاد جانشين آنان گردانيد و شما را در سرزمينشان سكونت داد و شما در نقاط هموار آن قصرهايى ساختيد و از كوه‌ها خانه‌هايى تراشيديد ؛ پس نعمت‌هاى خدا را ياد كنيد و در زمين به فساد و تباهى برنخيزيد . ( 74 )

اشراف قوم او كه تكبّر ورزيدند و رسالت او را نپذيرفتند ، به ناتوان شمرده‌شدگان قوم خود كه ايمان آورده بودند گفتند :

آيا مىدانيد كه صالح از جانب پروردگارش به رسالت فرستاده شده است ؟ گفتند : بىگمان ، ما به آنچه او بدان فرستاده شده است ايمان داريم . ( 75 )

آن مستكبران كه رسالت او را نپذيرفتند گفتند :

بىترديد ، ما به آنچه شما بدان ايمان آورده‌ايد كافريم . ( 76 )

پس آن ماده شتر را كشتند و متكبّرانه از فرمان پروردگارشان سرپيچى كردند و گفتند : اى صالح ، اگر از پيامبرانى ، آن عذابى كه به ما وعده مىدهى براى ما بياور . ( 77 )

پس لرزش آنان را فراگرفت و در پى آن ، در خانه‌هايشان به زانو درآمده و با چهره بر زمين افتادند و هلاك شدند . ( 78 )

سپس صالح از آنان روى برگردانيد و گفت : اى قوم من ، به راستى من پيام پروردگارم را به شما رساندم و شما را پند دادم ولى شما پنددهندگان را دوست نمىداريد . ( 79 )

و از لوط كه او را به رسالت فرستاديم ياد كن ، آن‌گاه كه به قوم خود گفت : آيا به اين كار زشت و پليد مىپردازيد كه از ميان همهء آدميان هيچ‌كس در آن بر شما سبقت نگرفته است ؟ ( 80 )

آيا شما از روى شهوت ، به‌جاى زنان به سوى مردان مىرويد و با آنان درمىآميزيد ؟ ! بلكه شما مردمى تجاوزكاريد . ( 81 )