ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

خضر راه

خضر راه

خضر راه

چه شد كه امشب از اينجا گذارگاه تو شد * مگر كه آهِ من خسته خضر راه تو شد

بساط چون تو سُليمان و كُلبهء درويش * نعوذ باللّه گويى ز اشتباه تو شد

كنون كه آمدى و با چو من صفا كردى * بساط فقر چو كاخ شه از پناه تو شد

شبى كه ظلمتش از دود آه من بُد بيش * چو روزْ روشن از نور روى ماه تو شد

بگو به شيخ كه امشب بهشت موعود است * نصيب من به عيان خواه يا نخواه تو شد

تو شاه انجمن حُسن و « هندىِ » بيدل * هرآنچه هست ز جان خاك بارگاه تو شد