ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

عشق دلدار

عشق دلدار

عشق دلدار

چشم بيمار تو اى مىزده بيمارم كرد * حلقهء گيسويت اى يار گرفتارم كرد

سرو بُستان نكويى گُل گُلزار جمال * غمزه ناكرده ز خوبان همه بيزارم كرد

همهء مىزدگان هوش خود از كف دادند * ساغر از دست روان‌بخش تو هُشيارم كرد

چكنم شيفته‌ام سوخته‌ام غم‌زده‌ام * عشوه‌ات والهء آن لعل گُهربارم كرد

عشق دلدار چنان كرد كه منصورمنش * از ديارم به درآورد و سر دارم كرد

عشقت از مدرسه و حلقهء صوفى راندم * بندهء حلقه به گوش در خمّارم كرد

باده از ساغر لبريز تو جاويدم ساخت * بوسه از خاك درت محرم اسرارم كرد