ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

حديث دل

پرده برداشت ز اسرارِ ازل ، پير مغان * باز شد در برِ رندان ، گرهء فاشِ نهان

راز هستى بگشود از كَرَمِ درويشان * غم فروريخت ز دامانِ بُلندِ ايشان

دوست شايد كه به دريوزه ردائى بدهد * ساغر از دست من افتاد ، دوائى برسان

راهْ پيدا نكنم ، راهنمائى برسان * گر وفائى نبود در تو ، جفائى برسان

از منِ غم‌زده بر پيرْ ندائى برسان * كه به اين مىْزده در ميكده جائى بدهد