ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٩

در توصيف بهاران و مديح ابا صالح امام زمان ، و تخلّص به نام آيت‌الله حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى قدّس اللّه سرّه

ابر فيضش بر سر اسلاميان گوهرفشان است * باد عدلش از فراز شرق تا مغرب وزان است

داد علمش شهرهء دستان شهود داستان است * حُجّت كُبرى ز بعد حضرت صاحب زمان است

آنكه از جودش ، زمين ساكن ، گرايان آسمان شد * تا ولايت بر ولىّ عصر ( عج ) مىباشد مُقرّر

تا نبوّت را مُحمّد ( ص ) ، تا خلافت راست حيدر * تا كه شعر « هندى » است از شهد چون قند مُكرّر

پوستْ زندان ، رگ سنان و مُژّهْ پيكان ، موىْ نشتر * باد آن كس را كه خصم جاهِ تو از انس و جان شد