ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

در توصيف بهاران و مديح ابا صالح امام زمان ، و تخلّص به نام آيت‌الله حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى قدّس اللّه سرّه

راستى اين آيت‌الله گر در اين سامان نبودى * كشتى اسلام را از مِهر پُشتيبان نبودى

دشمنان را گر كه تيغ حِشمتش بر جان نبودى * اسمى از اسلاميان و رسمى از ايمان نبودى

حَبّذا از يزد ، كز وى ، طالع اين خورشيد جان شد * جاى دارد گر نهد رو آسمان بر آستانش

لشكر فتح و ظفر گردد هماره جان‌فشانش * نيّرِ اعظم به خدمت آيد و هم اخترانش

عبد درگه ، بندهء فرمان شود ، نُه آسمانش * چون‌كه بر كشتىّ اسلامى يگانه پُشتيبان شد

حوزهء اسلام كز ظلم ستمكاران زبون بود * پيكرش بىروح و روح اقدسش از تن بُرون بود

روحش افسرده ز ظلمِ ظلم‌انديشان دون بود * قلب پيغمبر ، دلِ حيدر ز مظلوميش خون بود

از عطايش باز سوى پيكرش روح روان شد