ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

مديحهء نورين نيّرين فاطمهء زهراء و فاطمهء معصومه سلام اللّه عليهما

آن يك بر فرق انبيا شده تارك * وين يك اندر سرْ اوليا را مِغفر

آن يك در عالم جلالت « كعبه » * وين يك در مُلك كبريايى « مَشْعَر »

« لَمْ يَلِد » م بسته لب و گرنه بگفتم * دختِ خُدايند اين دو نور مُطهّر

آن يك كونْ و مكانش بسته به مَقْنَع * وين يك مُلكِ جهانْش بسته به مِعْجَر

چادر آن يك حِجابِ عصمت ايزد * مِعْجَرِ اين يك نقابِ عفّتِ داور

آن يك بر مُلك لايَزالى تارُك * وين يك بر عرش كبريايى افسر

تابشى از لطفِ آن بهشتِ مُخَلّد * سايه‌اى از قهر اين ، حَجيمِ مُقَعّر

قطره‌اى از جودِ آن ، بِحارِ سَماوى * رَشْحه‌اى از فيضِ اين ، ذخاير اغير

آن يك ، خاكِ مدينه كرده مُزيّن * صفحهء قم را نموده اين يك انور

خاك قم اين كرده از شرافتِ جنّت * آب مدينه نموده آن يك كوثر