ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٠

بيگانهء خويش

آن روز كه عاشق جمالت گشتم * ديوانهء روى بىمثالت گشتم

ديدم نبود در دو جهان جُز تو كسى * بى خود شدم و غرق كمالت گشتم

تا روى تو را ديدم و ديوانه شُدم * از هستى و هرچه هست بيگانه شُدم

بى خود شُدم از خويشتن و خويشيها * تا مست ز يك جُرعهء پيمانه شُدم