ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ١٦١

همّت پير

همّت پير

همّت پير

رازى است مرا ، رازگشائى خواهم * دردى است به جانم و دوائى خواهم

گر طور نديدم و نخواهم ديدن * در طور دل از تو جاى پائى خواهم

گر صوفى صافى نشدم در ره عشق * از همّت پير ره ، صفائى خواهم

گر دوست وفايى نكند بر درويش * با جان و دلم از او جفائى خواهم

بردار حجاب از رُخ اى دلبر حُسن * در ظلمت شب راهنمائى خواهم

از خويش بُرون شو اى فرورفته به خود * من ، عاشقِ از خويش رهائى خواهم

در جان منىّ و مى نيابم رُخ تو * در كنز عيان ، كنز خفائى خواهم

اين دفتر عشق را ببند اى درويش * من غرقم و دستِ ناخدائى خواهم