ديوان امام ( فارسى ) — الصفحة ١٤

فهرست

كوى دوست /

گر بر سر كوى دوست راهى دارم

/ 221 ياد /

از دست فراقت برِ كى داد برم

/ 222 از دست تو . . . /

از دست تو در پيش كه فرياد برم

/ 222 آن روز /

آن روز كه ره به سوى ميخانه برم

/ 223 مدد نما /

اى دوست ! مدد نما كه سيرى بكنم

/ 223 واله /

گر بر سر كوى تو نباشم ، چه كنم

/ 224 گناه /

تا چند ز دست خويش فرياد كنم

/ 224 قطره /

من پشّه‌ام از لطف تو طاوس شوم

/ 225 ياران نظرى ! /

ياران نظرى كه نيك‌انديش شوم

/ 225 باغ زيبايى /

اى روى تو نوربخش خلوتگاهم

/ 226 فكر راه /

طاعت نتوان كرد ، گناهى بكنيم

/ 226 شمع محفل /

اى روح تو شمع محفل بيماران

/ 227 خورشيد جهان /

بيدار شو اى يار از اين خواب گران

/ 227 طور /

اى دوست ! مرا خدمت پيرى برسان

/ 228 پناهى نرسيد ! /

اى پير ! مرا به خانقاهى برسان

/ 228 راحت دل /

اى ياد تو راحت دل درويشان

/ 229 مستى /

سرمست ز بادهء تو خواهم گشتن

/ 229 بيدار شو ! /

غير ره دوست كى توانى رفتن

/ 230 اسير /

فخر است براى من فقير تو شدن

/ 230 دور فكن ! /

فرهاد شو و تيشه بر اين كوه بزن

/ 231 مفتون /

ديوانه شو اين عقال از پا واكن

/ 231 جمال مطلق /

فاطى ! ز علايق جهان دل بر كن

/ 232 سايه /

اى فرّ هما بر سر من سايه فكن

/ 232 شادى /

اى پير خرابات ! دل آبادم كن

/ 233 اى پير ! /

اى پير ! بيا به حقّ من پيرى كن

/ 233 هما /

طاوس هما ! سايه فكن بر سر من

/ 234 طوفان /

فاش است به نزد دوست راز دل من

/ 234 بنما نظرى ! /

اى شادى من ، غصّهء من ، اى غم من !

/ 235 چراغ /

اى عقده‌گشاى دل ديوانهء من

/ 235 ياد تو /

اى ياد تو مايهء غم و شادى من

/ 236 راه ديوانگى /

فرزانه شو و ز فرّ خود غافل شو

/ 236 مجنون شو ! /

اى مرغ چمن ! از اين قفس بيرون شو

/ 237 معرفت ! /

فاطى ! تو و حقّ معرفت ، يعنى چه

/ 237 مراد دل /

اى پير ! مرا به خانقه منزل ده

/ 238 مجنون /

يا رب ! نظرى ز پاكبازانم ده

/ 238 شيفتگان /

اين شيفتگان كه در صراطند همه

/ 239 رهروان /

برخيز كه رهروان به راهند همه

/ 239 اى مهر ! /

اى مهر ! طلوع كن كه خوابيم همه

/ 240 كوى غم /

اى دوست ! به عشق تو دچاريم همه

/ 240 دوست /

غير از درِ دوست در جهان كى يا بى

/ 241 فرزانهء من /

از ديدهء عاشقان ، نهان كى بودى

/ 241 عيان /

فارغ اگر از هر دوجهان گرديدى

/ 242 جام /

عاشق نشدى اگر كه نامى دارى

/ 242 اى عشق ! /

اى ديده ! نگر رخش به هر بام و درى

/ 243