مجموعه رسائل ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢
پايان
پرهيزگاران موفق شدند .
3 . اميرمؤمنان نخستين كسى است كه واژه‌هاى عربى را در طرح مباحث فلسفى به كار برد . در حالى كه اين واژه‌ها بر اساس معانى اوليه و استعمال‌هاى رايج خود براى بيان مقاصد فلسفى وافى نبود و نياز مبرمى به تجريد آنها از معانى اوليه و موارد استعمال متداوله داشت كه اميرمؤمنان آن واژه‌ها را با نوعى تجريد از ريشهء اصلى خود به كار برده است كه به چند نمونهء آن اشاره مىكنيم :
- منعتها « منذ » القدمة .
- حمتها « قد » الأزلية .
- جنبتها « لولا » التكملة
- إن قيل : كان ، فعلى تأويل الأزلية .
- و ان قيل لم يزل ، فعلى تأويل نفى العدم .
- واحد لامن عدد .
- دائم لا بأمد .
و غير آنها از واژه‌هايى كه شرح آنها در فصل‌هاى پيشين به طور فشرده گفته شد ، از قبيل : حقيقت ، قوه ، استعداد ، علت و معلول و جز آن .
اين رساله در سال 1379 هجرى قمرى بنا به درخواست جمعى از برادران عراقى به رشتهء تحرير درآمد . « 1 »
( 1 ) . و ترجمهء آن در 13 رجب 1402 ( سالروز ولادت با سعادت مولود كعبه اميرمؤمنان عليه السلام در حرم اهل‌بيت ، « قم » به پايان رسيد . « مترجم »