ترجمه و شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٨
فصل هفتم ممكن همان‌گونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت است
الفصل السابع الممكن محتاج إلى العلّة بقاء كما أنّه محتاج إليها حدوثا و ذلك لأنّ علّة حاجته إلى العلّة هي إمكانه اللازم لماهيّته ، كما تقدّم بيانه ، و الماهيّة محفوظة معه بقاء ، كما أنّها محفوظة معه حدوثا ، فله حاجة إلى العلّة الفيّاضة لوجوده ، حدوثا و بقاء ، و هو المطلوب .
فصل هفتم ممكن همان‌گونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت است
فصل هفتم ممكن همان‌گونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت است
[ وجود معلول از وجود علتش جدا نمىشود ، و هرگاه علت از بين برود ، معلول نيز از بين خواهد رفت ، و اين همان است كه مىگويند : « معلول همان‌گونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت مىباشد » . در اين‌جا دو دليل براى اثبات اين مدعا بيان مىشود : ]
[ دليل اول : ] همان‌گونه كه پيش از اين گفتيم ، علت نيازمندى معلول به علت ، همان امكان اوست ؛ و امكان ، يك وصف ملازم با ماهيت معلول است و از آن جدا نمىشود ؛ و از سوى ديگر ماهيت همان‌گونه كه هنگام حدوث محفوظ است ، هنگام بقاء نيز محفوظ مىباشد . [ يعنى ماهيت هرگز از شىء معلول جدا نمىشود ، و در نتيجه امكان كه علت نياز به علت است نيز از معلول جدا نخواهد شد . ] پس معلول هم هنگام حدوث و هم هنگام بقاء نيازمند علتى است كه به او هستى بدهد . و اين همان مطلوب ماست .