حديقة الشيعة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٢

فصل دهم : در آيات و احاديثى كه اهل سنت و مفسران و محدثان ايشان در حق صحابه و در مثالب معاويه و بنى اميه - لعنهم اللّه - روايت نموده‌اند

و ايضا بيهقى از مسلم و او از ابو الطّفيل نقل كرده « 1 » كه روزى يكى از اصحاب عقبه با حذيفه ، گفت : تو را به خدا سوگند مىدهم كه بگوئى اصحاب عقبه چند كس بودند ؟ و حذيفه مضايقه مىكرد تا آنكه حضار مجلس گفتند چون تو را قسم مىدهد بگو . گفت : به خدا قسم و به رسول او ، كه چهارده نفر بودند و اگر تو هم از ايشان بوده‌اى پانزده حساب كنم ؟ آن مرد گفت : به خدا قسم كه دوازده تن از ايشان دشمن خدا و رسول بودند و سه كس را از نيت ايشان خبر نبود و نزد حضرت رسول خدا زبان به عذر گشودند و عذر ايشان قبول شد .

و ايضا مسلم از طريق عمار ياسر نقل كرده « 2 » كه او از حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده كه آن حضرت فرمود كه از اصحاب من دوازده تن منافق بودند كه بوى جنت به مشام ايشان نخواهد رسيد و در بهشت داخل نشوند تا زمانى كه شتر از سوراخ سوزن بدر رود .

و ايضا صاحب كشّاف « 3 » در تفسير آيهء لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ « 4 » مىگويد : « عن جريح انه قال وقفوا لرسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على الثنية ليلة العقبه و هم اثنا عشر رجلا ليفتكوا به » و در تفسير آيه وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا « 5 » گفته است : « و هو الفتك برسول اللّه و ذلك عند مرجعه من تبوك توافق ( تواثق ) خمسة عشر رجلا منهم على أن يدفعوه راحلته الى الوادى اذا تسنم العقبة بالليل فأخذ عمار بن ياسر بخطام ناقته يقودها و حذيفه خلفها يسوقها فبينما هما كذلك اذ سمع حذيفة بوقع أخفاف الإبل و بقعقعة السلاح فالتفت فإذا هم قوم متلثمون ، فقال : إليكم ، إليكم أعداء اللّه ، فهربوا » « 6 » ؛ يعنى دوازده كس و به قولى پانزده

( 1 ) . صحيح مسلم 8 / 123 . ( 2 ) . صحيح مسلم ج 8 / ص 123 . ( 3 ) . تفسير كشاف ج 2 / 277 . ( 4 ) . سوره توبه ، آيه 48 . ( 5 ) . سوره توبه ، آيه 74 . ( 6 ) . تفسير كشاف ج 2 / 291 .