حديقة الشيعة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٧

فصل چهارم : دلائل تعيين امام عليه السّلام

و ديگر آيهء كريمهء عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ « 1 » است كه حافظ ابو نعيم به اسناد خود از سدىّ و او روايت كرد « 2 » از رسول خدا كه آن حضرت در وقت تلاوت اين آيه فرمود كه « ان ولاية على ، يتساءلون عنها فى قبورهم فلا يبقى ميّت فى شرق و لا غرب و لا فى بر و لا فى بحر الّا و منكر و نكير يسألانه عن ولاية امير المؤمنين بعد الموت يقولان للميت . من ربّك و ما دينك و من نبيّك و من امامك ؟ » ؛ يعنى به درستى كه از بندگان مىپرسند از ولايت امير المؤمنين عليه السّلام در قبرهاى ايشان ، پس نمىماند هيچ‌كس در مشرق و مغرب و خشكى و دريا مگر آنكه چون از دنيا بيرون روند ولايت امير المؤمنين را از او پرسند و منكر و نكير از او سؤال نمايند كه خداى تو كيست و دين تو چيست و پيغمبر تو كه بود و كرا امام و جانشين رسول خدا مىدانستى ؟

و همين حافظ « 3 » از ابن مسعود روايت كرده كه گفت واقع شده و تصريح است به خلافت از اللّه تعالى در قرآن از براى سه كس :

اول از براى آدم صفى اللّه آنجا كه فرموده : إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 4 » ؛ يعنى به درستى كه من گردانيدم در روى زمين خليفه آدم عليه السّلام را ؛

دوم از براى داود نبى كه خطاب به او فرموده كه إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « 5 » ؛ يعنى به درستى كه ما گردانيديم تو را در روى زمين خليفه ؛

سيم از جهت امير المؤمنين عليه السّلام كه فرموده : لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ

( 1 ) . سوره نبأ ، آيهء 1 و 2 . ( 2 ) . احقاق الحق ج 3 ، ص 485 ؛ آيات اللّه مرعشى در پاورقى توضيح داده كه منظور از « حافظ » در اينجا ، أبو بكر بن مؤمن شيرازى است . ( 3 ) . احقاق الحق ، ج 3 ، ص 485 . ( 4 ) . سوره بقره ، آيه 30 . ( 5 ) . سوره صاد ، آيه 26 .