الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٢
خطبه‌اى از امير المؤمنين ( ع )
( 1 ) و رسولت را تصديق كردند و بدينت چسبيدند و بفرائضت عمل كردند و از پيغمبرت پيروى نمودند و روش و سنت تو را بر جاى داشتند و حلالت را حلال شمردند و حرامت را حرام شمردند و از كيفر تو ترسيدند و به ثوابت اميدوار شدند و با دوستانت دوستى كردند و با دشمنانت دشمنى كردند .
بار خدايا حسنات آنها را بپذير و از سيئات و بدكرداريهاى آنها در گذر و برحمتت آنان را در شمار بنده‌هاى خوبت درآور - إله الحق آمين .
شرح - از مجلسى « ره » - « قوله
استعيذ
» - اين يك صورت استعاذه است كه در اخبار ما وارد شده و صور ديگر هم وارد است .
2 - همين تعبير باضافه ان اللَّه هو السميع العليم .
3 - اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم ان اللَّه هو الفتاح العليم .
4 - اعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم .
5 - صورت 4 - باضافه و اعوذ باللَّه ان يحضرون .
6 - اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم كه از همه ميان قراء قرآن مشهورتر است و اظهر اينست كه همه جايز و مجزيست .
سپس بدان كه ذكر آيه در اين جا دلالت دارد كه انصات مخصوص بقرائت امام در نماز جماعت نيست چنانچه در برخى اخبار رسيده است و آيه بمعنى عام خود دلالت دارد بر وجوب استماع هر قرائت قرآن و اخبار ديگرى هم در اين باره وارد است و سخن در اين مسأله در كتاب صلاة گذشت - پايان نقل از مجلسى ( ره ) من گويم - چون خطبه نماز جمعه هم در بعضى از احكام با نماز يكى است و بلكه بمنزله جزء نماز است اگر هم از اين بيان وجوب استماع قرائت قرآن در ضمن خطبه جمعه استفاده شود تعميم آن در موارد ديگر مشكل است :
« قوله
و شفاعة الاسلام
» يعنى شفاعتى كه بر اهل اسلام است .
« قوله
و مشاركة اهل الريب »
يعنى كسانى كه شك و ترديد و بد دلى دارند در باره دين يا كسانى كه مردم نسبت به آنها بدبين هستند از نظر اينكه متهم بجنايت يا سرقت و فسق هستند - پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - ظاهر اينست كه اهل ريب اشاره بجمع كثيرى از بد دلان و بىعقيده‌هاى مردم كوفه بوده است كه در شمار پيروان امير المؤمنين هم بودند و در كمال بد دلى و نفاق عمل ميكردند و در اجراء امور حكومت امير المؤمنين هميشه كارشكنى و اظهار مخالفت مينمودند و يكى از سران معروف آنان همان اشعث بن قيس كنديست كه كار مخالفت را تا آنجا كشانيد كه با سوسمارى از راه استهزا بيعت كرد و آن را امير المؤمنين خواند و در سابق شمه‌اى از حال او در متن و شرح گذشت و امام فرمود در خون امير المؤمنين ( ع ) دست داشت .