شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٣
پاسخ :
عدم است لا غير » .
پاسخ :
پاسخ :
وجود هر شىء ، خود آن شى است خواه در ذهن و خواه در خارج پس حضور هر امر عدمى نزد مدركش بعينه ، همان امر عدمى است زيرا وجود ، با ماهيّت و علم با معلوم ، متّحد مىباشد .
پس « المى » كه در ظرف ادراك ( يعنى صفحهء ذهن ) موجود است مصداق « الم » ( در همان ظرف بوده ، به عينه الم عدمى است كه بالذّات ( يعنى به ملاحظه ذاتش ) شرّ است .
تذكّر : آنچه در اينجا در مورد كيف و احكام و خواصّ آن گفته شد عقيدهء حكماء متقدّم بود
و اما متأخّرين از علماء علم طبيعى ، بررسى عميقى نموده‌اند در آنچه كه متقدّمين آن را كيف دانسته‌اند و ضمن بررسى ، بر احكام و آثار كثيرى ، پى برده‌اند كه مناسب است هر متفكّرى ، به آن مراجعه نمايد و در بحث و بررسى ، آنها را مورد ملاحظه قرار دهد .