در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٧
درباره بيعت با امام عليه السّلام
رسيدم كه ، تن به جنگ دادن آسانتر از تن دادن به كيفر پروردگار است و از دست دادن دنيا آسانتر از رها كردن آخرت است .
واژه‌شناسى
واژه‌شناسى
تداكوا عليّ : تعداد زيادى گردم را گرفتند .
الإبل الهيم : شترهاى تشنه .
مثاني : جمع « مثناة » به طنابى مىگويند كه پاى شتر را با آن مىبندند .
ساختار ادبى
ساختار ادبى
يوم وردها : ظرف و متعلق به محذوف است و حال براى « إبل » قرار گرفته است . همچنين ممكن است متعلّق به « تداك » باشد .
أو بعضهم : منصوب و عطف بر اسم « إنّ » است .
بطنه و ظهره : بدل اشتمال از « الأمر » است .
النوم : منصوب به نزع خافض است و در اصل « من النوم » بوده است .
وجدتني : ضمير « ى » مفعول اول و جمله « يسعني » مفعول دوم است .
درباره بيعت با امام عليه السّلام
درباره بيعت با امام عليه السّلام
علماى اسلام ضابطه جواز يا عدم جواز عمل به روايتى را گواهى افراد مطّلع از احوالات راوى در زمان او مىدانند . اگر آنان به راستگويى راوى و دقت او در نقل روايت گواهى دادند ، روايت مورد قبول است و در غير اين صورت آن را رد مىكنند ، خواه راوى مجهول الحال بوده و يا معروف به دروغگويى باشد . . . امروزه نظريه جديدى وجود دارد كه مىگويد : صحيح بودن روايت تنها از گواهى افراد درباره وضعيت راوى به دست نمىآيد ؛ بلكه