در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٧

ساختار ادبى

صرعى : جمع « صريع » به معناى كسى كه بر زمين افتاده باشد .

أثناء الشيء : در ميان واقعه .

أهضام : جمع « هضم » به معناى دشت هموار است .

الغائط : بخش فرو افتاده از زمين .

طوّحت بكم الدار : در آن سرگردان شديد .

احتبلكم : شما را به دام انداخت .

المقدار : حالتها و شرايط .

المنابذ : تفرقه‌افكن .

أخفّاء : جمع « خفيف » در مقابل سنگين .

الهام : جمع « هامة » كه به نوك و سر هر چيزى گفته مىشود . همچنين به بدن نيز گفته مىشود .

الأحلام : عقل‌ها .

البجر : شر و بدى .

أن تصبحوا : تأويل به مصدر مىرود و منصوب به نزع خافض است .

و أنتم : « و » حاليه است .

سفهاء الأحلام : خبر دوم براى « أنتم » است .

و لا أب لكم : « لا » نافيه جنس بوده و « أب » اسم آن و « لكم » خبر آن است .

اين تعبير گاه براى ستايش و گاه براى نكوهش به كار مىرود .

بجرا : مفعول « لم آت » است .