در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٠
واژه‌شناسى
واژه‌شناسى
واژه‌شناسى
العنود : كسى كه از راه راست منحرف شده است و در عرف به معناى سركش است .
الكنود : كسى كه كفران نعمت كند .
العتوّ : قساوت .
القارعة : مصيبت .
الكلالة : باز دارندگى .
كلّ السيف : شمشير از نواختن باز نمىايستد .
النّضيض : اندك .
الوفر : ثروت .
المصلت لسيفه : برافرازنده شمشير از نيام .
المعلن : اظهار كننده .
المجلب : گرد آورنده .
الرّجل : جمع « راجل » به معناى پياده .
أوبق : هلاك كننده‌تر .
الحطام : متاع اندك زندگى دنيا .
ينتهز : مىربايد .
المقنب : نام گونه‌اى از اسب است .
يفرعه : از او بالاتر مىرود .
طامن : افتادگى كرد .
الضئولة : سستى و حقارت .
المراح : پناهگاه شبانه چهارپايان .