در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٦

شرح و تفسير

الغفيرة : زياده .

غشا زيد بكرا : زيد نزد بكر آمد .

يغري : برانگيختن .

الفالج : برنده .

الياسر : قمارباز .

القداح : تيرهاى كه در قمار به كار گرفته مىشود .

المغنم : منفعت .

المغرم : زيان .

الحرث : حاصل كشاورزى .

التعذير : بهانه دروغ .

السمعة : شهرت يا وسيله دستيابى به آن .

أما بعد : براى تاكيد ؛ « بعد » ، ظرف و مبنى بر ضمه كه محلا منصوب و متعلق به فعل محذوف است .

ما لم يغش : « ما » مصدريه و در نقش ظرف است .

المرء كان كالفالج : « المرء » اسم إنّ و بقيه جمله خبر آن است .

فإذا هو : « إذا » فجائيه است .

امام على عليه السّلام در خطبه‌ها و نامه‌ها و كلمات قصار خود فراوان از موضوع رزق سخن گفته است . رزق در نظر وى از پيش تعيين شده و تقسيم شده