در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٧

ساختار ادبى

ميان خود را اصلاح كنيد ، توبه و بازگشت پس از زشتىها ميسر است . جز پروردگار خود ، ديگرى را ستايش نكنيد و جز خويشتن خويش ديگرى را سرزنش ننماييد .

الخطايا : جمع « خطيئة » به معناى گناه .

الشّمس : جمع « شموس » به معناى اسب چموشى كه اجازه نمىدهد كسى بر پشتش بنشيند يا بر او زين گذارند و او را لگام زنند .

مطايا : جمع « مطيّة » به معناى چهارپا و بر مذكر و مؤنث اطلاق مىشود .

ذلل : جمع « ذلول » به معناى رام .

أمر : فزونى يافت .

المضلّة : مخالف هدايت و راستى .

الصفحة : صورت و پيشگاه و « أبدى صفحته » يعنى آشكارا به مخالفت با حق پرداخت .

شموس : صفت براى « خيل » است .

ذلل : صفت براى « خطايا » است .

حق و باطل : هر دو خبر براى مبتداهاى محذوف هستند : « التقوى حق و الخطايا باطل »

قديما : منصوب به نزع خافض است و در اصل چنين بوده است : « فعل في الزمن القديم » حرف جر و موصوف حذف شده‌اند و صفت جايگزين هر دو شده است .