در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٠

ساختار ادبى

مىنگريستم . تظاهر به ديندارى شما ، پرده‌اى ميان ما كشيد ولى من با صفاى باطن ، درون شما را مىخواندم .

تسّنم الشيء : آن را برافراخت ، اقتباس شده از « تسنم الناقة » به معناى سوار بر كوهان شتر شد .

الذّروة : بالا و اوج هر چيزى .

السرار : در اين جا به معناى تاريكى .

الوقر : كر شدن و نشنيدن .

الواعية : فرياد و بانگ . « ارتفعت الواعية » يعنى فرياد بر مرده بلند شد .

النّبأة : صداى آهسته .

الصيحة : صداى بلند .

الجنان : قلب .

أتوسّم : چشم مىدوزم و به دقت مىنگرم .

سمع : نائب فاعل براى « وقر » است .

كيف : اسم استفهام است كه معناى تعجبى نيز دارد . در محل نصب قرار گرفته و نقش حالى دارد : « على أي حال يراعى »

بصّرنيكم : « ى » مفعول اول و « كم » مفعول دوم است كه به مخاطبان اشاره دارد .