كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٣
1392 - امام جعفر صادق عليه السّلام
درخشش دهان خندان تو .
1390 - ساحت خورشيد
1390 - ساحت خورشيد
و لا ينال كسوف الشمس طلعتها * و إنما هو فيما يزعم البصر
( خفاجى حلبى )
* * * هيچ‌گاه خورشيد نمىگيرد و ساحت او ، از گرفتگى به دور است بلكه اين از گمان و خطاى ديد است .
1391 - معشوق نابينا
1391 - معشوق نابينا
علقتها عيناء مثل المها * فخان فيها الزمن الغادر
أذهب عينيها فإنسانها * في ظلمة لا يهتدي حائر
تجرح قلبي و هي مكفوفة * و هكذا قد يفعل الباتر
و نرجس اللحظ بدا ذابلا * و احسرتا لو أنّه ناظر
( ابن قزل )
* * * به او علاقمند شدم درحالىكه مانند ستارگان ، زمانه فريبكار به او خيانت كرد .
پس دو چشم او را گرفت و او را در تاريكى قرار داد كه هيچ سرگردانى راه پيدا نمىكند . قلب من را مجروح مىسازد درحالىكه چشم ندارد و شمشير اين‌گونه عمل مىنمايد . و نرگس چشمان او افسرده است و اى دريغا ! اى كاش ! او مىديد .
1392 - امام جعفر صادق عليه السّلام
1392 - امام جعفر صادق عليه السّلام
للشيخ الجليل النبيل الشيخ لطف اللّه فى علامة يقرى و هو السيف القاطع سلمه اللّه تعالى :
أيا من بجمع العلوم أشتهر * و ساد الأنام ببحر و بر
أبن لى اسم مولى ولى موئلا * إليه إنتمى الدين بين البشر
و عنه النقول و رشد العقول * و أخبار دين و جل الاثر
حوى اسمه الجفر و الأرض ثمّ * ضياء و ماء و عين البصر
و قسمين من أربع أعربت * بمجموعها معربات السور