كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣١
1104 - در گزينش عشق
و اسامى عجيبى در ناقلان حديث و اخبار مىباشد ، مانند : « مسدد » پسر « مسرهد » ، پسر « مغربل » و « معربل » پسر « مطربل » پسر « ارندل » يا « سرندل » پسر « عرندل » ، كه اگر به اسم آن‌ها « بسم اللّه » اضافه كنيم مانند رقيه براى مرض مىشود . ( مانند طلسم مىشود )
1104 - در گزينش عشق
1104 - در گزينش عشق
هل الوجد الا ان تلوح خيامها * فيقضي باهداء السلام ذمامها
وقفت بها أبكى فترزم اينقى * و تصهل افراسى و تدعوا حمامها
و لو بكت الورق الحمايم شجوها * بعيني محى اطواقهن انسجامها
و فى كبدي استغفر اللّه غلة * إلى برد يثنى عليه لثامها
و برد رضاب سلسل غيرانه * إذا شربته النفس زاد هيامها
فيا عجبا من غلة كلما ارتوت * من السلسبيل العذب زاد اضطرامها
خليلي هل يأتي مع الطيف نحوها * سلامي كما يأتي إلى سلامها
المت بنا في ليلة مكفهرة * فما سفرت حتى تجلّي ظلامها
فابصر مني الطيف نفسا ابية * يتقظها عن عفة و منالها
إذا كان حظى حيث حل خيالها * فسيان عندي نأيها و مقامها
فهل نافعي أن يجمع اللّه بيننا * بكل مكان و هو صعب مرامها
ارى النفس تستحلي الهوى و هو حتفها * بعيشك هل يحلو لنفس حمامها
أسيدتي رفقا بمهجة عاشق * يعذبها بالبعد عنك غرامها
لك الخير جودي بالجمال فإنّه * سحابة صيف ليس يرجي دوامها
( ابو الحسن تهامى )
* * * آيا وجد را چاره‌اى است مگر آن‌كه خيام معشوق را ببينم و آرام گيرم و سلامى را به آن منزلگاه‌ها اهدا نمايم . ايستادم درحالىكه گريه مىكردم و اشك‌هاى فراوان ريختم پس شترهايم بار انداختند و اسب‌هايم به شيهه آمدند و پرنده‌هايشان ترانه‌خوان شدند و اگر پرنده‌هاى فاخته ( كه طوقى برگردن دارند ) آواز مىخواند ، تمامى رنگ‌هاى بدنشان پاك مىشد ( از فرط گريه و ناله رنگ مىباختند ) و در جگرم مرض و درديست - خداوند مرا بخشايد - و سردى دارد كه از بوسه‌گاه او برمىآيد و آب سردى گوارا به جز اين‌كه هرچه نفس و