كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٤

1087 - امام جماعت

1085 - از آمد و رفت محبوب

1085 - از آمد و رفت محبوب

لي حبيب يلذ فيه * عذابي و يعذب

ليس لي منه مطمع * لا و لا عنه مذهب

يتمني منيتي * و هو للقلب مطلب

أن قتل المحب * فيه حلال و طيّب

أنا فيه مخاطر * حين يأتي و يذهب

فعلي الظهر حية * و على الصدغ عقرب

( صفى حلّى )

* * * من از محبوبى كه چون عذابم مىدارد ، لذّت مىبرم ؛ چه گواراست اين عذاب ! راه طمع بر او بسته و نيز گريزگاهى از او نيست . آرزوى مرگ مرا دارد و نيز مراد قلب من است . قتل و كشتن دلداده در آيين ما حلال است و پاكيزه . هرگاه مىرود و مىآيد من به خطر مىافتم ؛ چرا كه او را بر پشت مارى است و بر پيشانى عقربى .

1086 - در وصف محبوب

1086 - در وصف محبوب

و اللّه ما المرد مرادي فان * نظمت فيهم مثل نظم الجمان

لكن من رام نفاق الورى * بقوله ينظم خرج الزمان

( ابن الغدوى )

* * * پس به خدا قسم ، محبوب فقط محبوب و مراد من نيست ، گرچه دربارهء او مرواريد به نظم درآورده و سلسله كنم ؛ بلكه هركه او را روى زمين بشناسد ، تمام عمر خود را صرف گفتن شعر براى او مىنمايد .

1087 - امام جماعت

1087 - امام جماعت

امام في الركوع حكى هلالا * و لكن في اعتدال كالقضيب

و قال تلوت قلت الشمس حسنا * و قال ختمت قلت على القلوب

( ابن الغدوى )

* * *