كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩

589 - آرزوى واهى

گر به منطق كسى ولى بودى * شيخ سنت « ابو على » بودى

چشم عقل از حقايق ايمان * هست چون چشم اكمه از الوان

( ناشناس )

غم و تشويش نيمى از پيرى است و محبّت و تودّد نيمى از عقل . شيخ بهايى گويد : اگر تودّد نيمى از عقل است ، تباغض و كينه‌توزى ، تمام ديوانگى است .

هنگامى كه « ابن رومى » مسموم شد و سم در او كارگر افتاد ؛ تشنگى بر او غالب گرديد و چنين سرود :

أشرب الماء إذا ما التهبت * نار أحشائي كأحشاء اللهب

فأراه زائدا في حرقتي * و كأنّ الماء للنار حطب

* * * آب مىنوشم ، هنگامى كه درون من چون قلب آتش مىسوزد ؛ ليكن آب ، آتش درونم را افزون مىسازد ، گويى كه هيزمى به آتش درونم مىافزايم .

و شاعر چه نيك سروده است :

نيك و بد هرچه كنى بهر تو خوانى سازند * جز تو بر خوان بد و نيك تو مهمانى نيست

گنه از نفس تو مىآيد و شيطان بدنام * جز تو بر نفس بدانديش تو شيطانى نيست

( ناشناس )

إنّ الذين بنوا فطال بناؤهم * و استمتعوا بالمال و الأولاد

جرت الرياح على محل ديارهم * فكأنهم كانوا على ميعاد

( امير المؤمنين ) « 1 »

( 1 ) . ديوان امام على عليه السّلام ، ص 151 .