كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١

516 - در تكاپوى حج

513 - در هنگامهء ستيز

و إنا لتصبح أسيفانا * إذا ما اهتززن بيوم سفوك

منابرهنّ بطون الأكف و أغماد * هنّ رؤس الملوك

( صاحب زيج )

* * * ما آن‌گونه كسانى هستيم كه شمشيرهاى ما ، چون در هنگام خونبارى به اهتزاز درآيد ، جايگاه آن‌ها كف دستان ما و غلاف آن‌ها ، سرهاى پادشاهان خواهد بود .

514 - فسون

لعينيك فضل جزيل عليّ * و ذاك لأني يا قاتلي

تعلمت من سحرها فعقدت * لسان الرقيب مع العاذل

( شيخ بهايى )

* * * چشمان تو بر من حقّى بزرگ دارند ، و اين اى قاتل من از آن‌روست ، كه از آن‌ها سحر آموختم و آن‌گاه ، زبان رقيب و سرزنشگر را دوختم .

من ، جان خود از جمال تو سوختمى * رسم و ره جادو ز تو آموختمى

كام و لب دشمن ز فسون دوختمى * وه طرفه هنر كه من بيندوختمى

515 - اين سراى و آن سراى

تا منزل آدمى سراى دنياست * كارش همه جرم و كار حق لطف و عطاست

خوش باش كه آن سرا چنين خواهد بود * سالى كه نكوست از بهارش پيداست

( شيخ بهايى )

516 - در تكاپوى حج

حاجى به طواف كعبه اندر تك و پوست * وز سعى و طواف هرچه كرده است ، نكوست

تقصير وى اين است كه آرد دگرى * قربان سازد به جاى خود در ره دوست

( حالتى )