كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٢

228 - همنشين نيكو

صبر در مىبندد ، امّا نيستم ايمن ز شوق * خانهء پررخنه و كوتاه ديواريم هست

گر شوم ناچار دندان بر جگر بايد نهاد * چارهء خود كرده‌ام ، جانِ جگر خواريم هست

كى گريزم از درت ، امّا ز من غافل مباش ! * نقش ديوارم ، و ليكن پاى رفتاريم هست

گرچه نايد بنده‌اى چون من به كارِ كس ، ولى * گر تو هم خواهى كه بفروشى خريداريم هست « 1 »

( وحشى )

قدر دل و پايهء جان يافتن * جز به رياضت نتوان يافتن

جثّهء خود پاك‌تر از جان كنى * چون كه چهل روز به زندان كنى

مرد به زندان ، شرف آرد به دست * يوسف از اين روى به زندان نشست

رو ، به پس پرده و بيدار باش * خلوتى پردهء اسرار باش

هرچه خلاف آمده عادت بود * قافله سالار سعادت بود « 2 »

( نظامى )

هم‌چنين فرد باش ! « خاقانى » ! * كآفتاب اين‌چنين دل‌افروز است

يار ، موى سفيد ديد و گريخت * كه به دزدى ، دلش نوآموز است

آرى از صبح ، دزد بگريزد * گر پى جان سلامت اندوز است

گرچه مويم سفيد شد بىوقت * سال عمرم هنوز نوروز است

شب كوته ، كه صبح زود دَمد * نه نشان درازىِ روز است « 3 »

( خاقانى )

و اذا صاحبت فاصحب ماجدا * ذا عفاف و حياء و كرم

( 1 ) . ديوان وحشى - چاپ نخعى ، ص 40 - 39 . ( 2 ) . نظامى گنجوى - مخزن الاسرار ، مقاله هفتم . ( 3 ) . ديوان خاقانى - چاپ سجادى ، ص 832 .