كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

184 - آخر كار

را خواندند :

أمن أجل أعرابية حل أهلها * جنوب الحمى عيناك تبتدران

* * * آيا چشمان تو به خاطر يك دختر باديه‌نشين كه قوم او ، در جنوب « حما » ساكن شده‌اند ، نگران است ؟

پس مأمون گفت : اين شعر را مناسبتى با كلام ملوك نيست ؛ محتمل است به نفس خود خطاب كرده باشد كه تو مرد شهرى چرا از براى باديه‌نشينى گريه مىكنى ؟

إسقني من سلاف ريقة سلمى * واسق هذا النديم كاسا عقارا

( وليد بن يزيد )

* * * از لعل شهد دهان « سلما » « 1 » به من بچشانيد و به اين نديم من جامى از مشروب كهنه بخورانيد .

آوردن لفظ « واسق » كه امر است و « نديم » كه خاص ملوك است ، دلالت بر قول ملوك مىكند .

دل ، جز ره عشق تو نپويد هرگز * جز محنت و درد تو نجويد هرگز

صحراى دلم عشق تو شورستان كرد * تا مهر كسى دگر نرويد هرگز

* * *

در عشق ، هواى وصل جانان نكنم * هرگز گله از محنت هجران نكنم

سوزى خواهم ، كه سازگارش نبود * دردى خواهم ، كه يادِ درمان نكنم

( ناشناس )

گر تو را دانش و گر نادانى است * آخر كارِ تو سرگردانى است

( عطار نيشابورى )

* * *

( 1 ) . از نامهاى عربى زنانه .