بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٤
اختلاف روش امام عليه السلام در خلال مدت قيام خود
پوشيده نيست ، ولى اينان از من دست بردار نيستند و هرجا بروم و هرجا باشم مرا خواهند كشت . ( برخى از اين روايات اگرچه معارض دارد يا از جهت سند خالى از ضعف نيست ، ولى ملاحظهء اوضاع و احوال روز و تجزيه و تحليل قضايا آنها را كاملًا تأييد مىكند . )
اختلاف روش امام عليه السلام در خلال مدت قيام خود
اختلاف روش امام عليه السلام در خلال مدت قيام خود
البته مراد از اين‌كه مىگوييم مقصد امام عليه السلام از قيام خود شهادت بود و خدا شهادت او را خواسته بود اين نيست كه خدا از وى خواسته بود كه از بيعت يزيد خوددارى نمايد ، آن‌گاه دست روى دست گذاشته ، به كسان يزيد اطلاع دهد كه بياييد مرا بكشيد و بدين‌طريق خنده‌دار وظيفهء خود را انجام دهد و نام قيام روى آن بگذارد ، بلكه وظيفهء امام عليه السلام اين بود كه عليه خلافت شوم يزيد قيام كرده ، از بيعت با او امتناع ورزد و امتناع خود را كه به شهادت منتهى خواهد شد ، از هر راه ممكن به پايان رساند .
از اين‌جاست كه مىبينيم روش امام عليه السلام در خلال مدت قيام به حسب اختلاف اوضاع و احوال مختلف بوده . در آغاز كار كه تحت فشار حاكم مدينه قرار گرفت ، شبانه از مدينه حركت كرده ، به مكه كه حرم خدا و مأمن دينى بود پناهنده شد و چند ماهى در مكه در حال پناهندگى گذرانيد . در مكه تحت مراقبت سرّى مأمورين آگاهى خلافت بود تا تصميم گرفته شد توسط گروهى اعزامى در موسم حج كشته شود يا گرفته شده ، به شام فرستاده شود و از طرف ديگر سيل نامه از جانب عراق به سوى آن حضرت باز شده ، در صدها و هزارها نامه وعدهء يارى و نصرت داده ، او را به عراق دعوت كردند و در آخرين نامه كه صريحاً به عنوان اتمام حجت ( چنان كه بعضى از مورّخين نوشته‌اند ) از اهل كوفه رسيد ، آن حضرت تصميم به حركت و قيام خونين گرفت . اول به عنوان اتمام حجت مسلم بن عقيل را به عنوان نمايندهء خود فرستاد و