امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٥١

ساختار قرآنى محمدى ( ص )

( آنچه مىخواهيد از من جويا شويد پيش از آنكه مرا از دست دهيد . )

و اين گفته ايشان :

ان رسول اللّه ( ص ) علمنى الف باب من العلم و يفتح كل باب الف باب « 6 » .

( رسول خدا ( ص ) مرا هزار باب از دانش آموخت كه هر بابى خود هزار باب را مىگشايد . )

و باز در اين راستا حضرت فرمود :

ما وجد رسول اللّه ( ص ) لى كذبة فى قول و لا خطئة فى فعل

( هرگز رسول خدا از من دروغى در گفتار و لغزشى در كردار نديد . )

همچنين فرمود :

لم يكن لا حد فىّ مهمزو لا لقائل فى مغمز ، الذليل عندى عزيز حتى آخذ الحق له و القوى عندى ضعيف حتى آخذ الحق منه ، رضينا عن اللّه قضاءه و سلمنا اللّه امره ، اترانى اكذب على رسول اللّه ( ص ) لانا اول من صدقه فلا اكون اول من كذبه .

( در زمان حيات حضرت رسول ، هيچ‌كس زبان به بدگويى و طعن و استهزاء بر من نگشود ، خوار گشته نزد من عزيز است تا حق او را بگيرم ، قوى پيش من ناتوان است تا حق ضعيفى را از او بستانم .

خشنود به قضاى خدا هستيم و تسليم اوامر او ، چگونه بر رسول خدا دروغ گويم كه من نخستين مصدّق او بودم و هرگز اولين مكذّب او

( 6 ) . در كتاب « على و فلسفه » گفته‌ام : « كه دانش جديد اين تئورى را تأييد مىكند كه يك علم گاه مىتواند دروازه‌اى براى علوم ديگر باشد » و در اين زمينه گفتار برخى از دانشمندان را براى شاهد مدعاى خود آورده‌ام . ( مؤلف )