امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

بخشندهء اموال

بخشندهء اموال

بخشندهء اموال

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً . « 10 »

( آنان كه اموال خويش را بهنگام شب و در روشنايى روز ، پنهانى و آشكارا انفاق مىكنند . )

مفسّران اهل سنت همچون فضل بن روزبهان مىگويند : « اين آيه در شأن و فضيلت على نازل شد » همچنين ابن روزبهان ذيل آيهء كريمه :

أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ . « 11 »

( آيا آنان كه ايمان آورده‌اند با آنان كه فاسق گشته‌اند مساوى نيستند ؟ ! )

مىگويد : منظور از « مؤمنين » على مىباشد .

صاحب « ذخائر العقبى » نزول دو آيه « أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ » « 12 » و « أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ » « 13 » را در شأن على و حمزه ذكر كرده و افزوده است كه معناى آيه كريمه « سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا » « 14 » اين است كه هيچ مؤمنى باقى نخواهد ماند ، مگر در قلبش دوستى على و اهل بيت اوست ، حافظ سلفى نيز اين حديث را نقل كرده است .

( 10 ) . بقره : 274 . ( 11 ) . سجده : 18 . ( 12 ) . زمر : 22 . ( 13 ) . قصص : 61 . ( 14 ) . مريم : 96 .