فضائل الإمام علي ( ع ) ( فضيلتهاى امام على ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠

از فرمايشات امام

مقياس بزرگى در نزد خدا كوچك شمردن دنيا و دارايى آن و بزرگ شمردن آخرت و نعمت‌هاى آن است . منطق انسان‌هاى پليد و شرور بزرگ شمردن اولى و كوچك شمردن دومى است .

هيچ كردارى با تقوا كوچك شمرده نمىشود و چگونه چيزىكه پذيرفته شود ، كوچك شمرده شود « 1 » ؟

براى پيروزى تو همان بس كه ببينى دشمنت با نافرمانى خدا به رودررويى تو آمده است . « 2 »

بدترين مردم نزد خدا كسى است كه به سنت امام اقتدا كرده اما به كردار وى اقتدا نمىكند . « 3 »

چه بسا كسى كه شيداى گفتار نيك ديگران درباره خود است و چه بسا كسى كه به خطاپوشى ( خداوند ) نسبت به كردارش ، خودخواه گشت و چه بسا كسى كه با نيكى كه در حقش مىشود ، فريب مىخورد . « 4 »

از خدا به دليل توانايى كه بر تو دارد بترس ، و به دليل نزديكى كه به تو دارد شرم كن . با كسى دشمنى مورز هرچند گمان برى كه به تو زيانى نمىرساند و

( 1 ) - تحف العقول : 278 ، شرح النهج : 4 / 21 حكمت 95 اما آن را به امام على منسوب مىكند ، عيون الحكم و المواعظ : 541 . ( 2 ) - الخصال : 633 ، تحف العقول : 278 . ( 3 ) - كافى : 8 / 234 ح 321 ، الخصال : 18 ح 62 ، تحف العقول : 280 . ( 4 ) - تحف العقول : 203 ، فيض القدير : 1 / 456 ح 629 ، تاريخ يعقوبى : 2 / 206 .