فضائل الإمام علي ( ع ) ( فضيلتهاى امام على ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤

نبرد

رساندند و پيكر زخمى عبيده را نزد پسر عمويش پيامبر اكرم ( ص ) بردند اما بعد از آن ( جنگ ) لختى نپاييد و درگذشت . « 1 » سپس دو لشكر به هم پيچيدند و جنگى سخت درگرفت و آن‌گاه كه غبار جنگ فرونشست مشركان هفتاد كشته و همين تعداد اسير دادند و بقيه آنان فرار كردند . از مسلمانان نيز چهارده نفر شهيد شدند . « 2 » خداوند مسلمانان را با اين آيه ( آل عمران 123 ) مورد خطاب قرار داد : « وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ » - خداوند شما را در بدر يارى كرد در حالى كه ناتوان بوديد . پس تقواى خدا را پيشه كنيد باشد كه سپاسگزار باشيد - .

هنگامى كه اسب سواران اوس به چراغ‌هايى مىماندند كه در تاريكى و ميان زمين و آسمان روشنايى مىدادند اسب‌هاى آماده نرم اندام قرمز و سياه و تعليم ديده آنان را براى مبارزه تمام عيار به شتاب مىبرد و دو دعوت كننده على و پسر عمه‌اش كه شترهاى آنها از آنان خسته و اندوهگين شدند اى هند اگر صبر كنى ، ( بدان ) كه قتل براى ما عادت است . اين برادر توست كه بر زمين افتاده و مرده است . ( 1 ) - به بيمارى صفرا مرد . كعب بن مالك در رثاى او چنين سرود : ( الاحكام السلطانيه : 2 / 38 ) أيا عين جودى و لا تبخلى * بدمعك حقا و لا تنزرى عبيده امسى و لا نرتجيه * لعرف عرانا و لا منكر اى چشم‌هاى من در ريزش اشك كرم كن و حقيقتا در ريزشش آن بخل نورز و كم مكن عبيده رفت و ديگر اميدى به وى در شادى و اندوه خود نداريم . ( 2 ) - الكامل ابن اثير : 2 / 116 ، سيره ابن هشام : 2 / 253 ، صحيح مسلم : 3 / 1403 .