رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب به ضميمه مصاحبات ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥

4 ابحاث علمى

« وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ » . « 1 »

از لفظ أُعِدَّتْ ( آماده شده ) نمىتوان استفاده نمود كه بهشت الآن موجود است ؟

علامه : تا حدى بىدلالت هم نيست .

تلميذ : در اين صورت با تجسم اعمال چگونه سازش دارد ؟ چون عمل بايستى انجام شود تا آن‌كه بهشت و جهنم را درست كند !

علامه : آخر يك مطلب ديگر هم هست ؛ در قرآن كريم داريم :

« لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ » . « 2 »

اين آيه اثبات مىكند كه : همان كه در روز قيامت مشاهده خواهد شد ، در دنيا بوده و مشهود هم بوده است ؛ نهايت امر ، مغفولٌ عنه بوده است . پس بنابراين ، آن‌كه به نام جَنَّت يا به نام جَحيم داريم در دنيا تحقق داشته و انسان هم آن را مشاهده مىنموده است ، و ليكن در مشاهده غفلت داشته است .

از حقيقت و واقعيت خارج ، غفلت داشته است . و بناءً على هذا بهشتى در دنيا هست و جهنمى هم در دنيا هست ؛ غاية الأمر مردم از آن‌ها غفلت داشته‌اند ، پس آن‌ها ثابت هستند ؛ هم بهشت و هم دوزخ . و در داستان مؤمن آل ياسين گفته شد كه : به مجرد كشته شدن به بهشت رفت ، و قوم نوح به مجرد غرقاب شدن ، در آتش شدند .

* * *

( 1 ) . آيهء 133 سورهء آل عمران ، و نظير اين آيه در سورهء حديد ، آيهء 21 است : « سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ » ؛ بشتابيد به سوى مغفرتى كه از جانب پروردگار شماست ، و به سوى بهشتى كه عرض آن به اندازهء آسمان و زمين است ، و آن براى متقيان ، مهيا و آماده گرديده است . » ( 2 ) . آيهء 22 سورهء ق : « هر آينه حقاً كه تو از اين امر در غفلت بودى ، پس ما پرده را از تو برداشتيم و بنابراين ، چشم تو امروز تيزبين است . »