رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب به ضميمه مصاحبات ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩
1 ابحاث قرآنى
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ » ، « 1 »
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ » ، « 2 »
« قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ » ، « 3 »
« قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ * لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ » ، « 4 »
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ » * ، « 5 »
« قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ » ، « 6 »
« قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً » ، « 7 »
« قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى » . « 8 »
و بسيارى ديگر از آيات قرآن كه خود يك ستون مُعظَمى را تشكيل مىدهند .
و معلوم است كه در اين خطاب‌ها آن‌چه مورد امر خداوند قرار گرفته است و رسول خدا بدان مُؤتمر بوده‌اند خود قول نيست ، بلكه مَقول قول است ؛ يعنى چون به رسول اللَّه خطاب شد : « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » ؛ پيغمبر مأمور است كه بگويد : « هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » ، نه « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » ؛ و گرنه به امر خدا رفتار ننموده است ، و مأمورٌ به را كه همان نفس مَقول قول است ، انجام نداده است .
( 1 ) . آيهء 1 سورهء ناس : « بگو : پناه مىبرم به پروردگار مردم . » ( 2 ) . آيهء 1 سورهء فلق : « بگو : پناه مىبرم به پروردگار شكافتگى [ وجود از عدم و يا نور از ظلمت و يا غير آن ] . » ( 3 ) . آيهء 1 سورهء كافرون : « بگو : اى جماعت كافران ! » ( 4 ) . آيات 49 - 50 سورهء واقعه : « بگو : به درستى كه تمام مردم اولين و آخرين در وعده‌گاه روز معين گرد هم خواهند بود . » ( 5 ) . صدر آيهء 110 سورهء كهف : « بگو : اين است و جز اين نيست كه من بشرى همانند شما هستم . » ( 6 ) . صدر آيهء 32 سورهء آل عمران : « بگو : از خدا و از رسول خدا پيروى نماييد . » ( 7 ) . صدر آيهء 95 سورهء آل عمران : « بگو : خدا راست گفت ، پس شما از آئين ابراهيم كه گرايش به راستى دارد پيروى كنيد ! » ( 8 ) . قسمتى از آيهء 77 سورهء نساء : « بگو : بهرهء دنيا اندك است ؛ و آخرت براى افرادى كه تقوا پيشه مىگيرند مورد اختيار و پسند است . »