معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١

ثقافت و ديانت

تيقّظه فيما يشهد به ، و تحصيله و تميزه ، فما كلّ صالح مميّز ، و ما كلّ مميّز صالح ) ؛

در مورد كسى كه شاهد مىگيريد پس از آنكه دين ، امانت ، اخلاق ، عفت و شايستگىاش را پسنديدند ، نيك بنگريد كه آيا هشيارى و قدرت تشخيص او در موضوعى كه بايد شهادت بدهد ، چگونه است ؟ كه هر شخص شايسته ، قدرت تشخيص ندارد ، و هر صاحب تشخيص ، شايسته نيست . »

در جزء اوّل « اصول كافي » رواياتى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه ايمان را به عقل مربوط مىسازد ، از آن جمله است :

( العقل دليل المؤمن ) ؛

« عقل راهنماى مؤمن است . »

( العقل حجّة بين اللّه و عباده ) ؛

« عقل در ميان خدا و بندگان حجّت است . »

( من كان عاقلا كان له دين ) ؛

« كسى كه عاقل باشد متديّن خواهد بود . »

( انّ الثّواب على قدر العقل ) ؛

« پاداش اعمال به مقدار عقل آدمى است . »

ريشه همه‌ى اين مطالب در گفتار نغز و پرارج رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله است كه مىفرمايد :

( اصل دينى العقل ) ؛

« ريشه‌ى آئين من عقل است . »