معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨
ولايت فقيه
ولايت فقيه
ولايت فقيه
ما به پيروى از بزرگان فقها و اركان فقه و شريعت چون مرحوم شيخ انصارى در « مكاسب » و مرحوم نائينى در « منية الطّالب » معتقديم كه ولايت فقيه به موارد پنجگانه ياد شده در بخش قبلى منحصر است ، و شامل حكومت بر مردم و ولايت بر افراد بالغ و عاقل نمىباشد ، اگرچه در علم و تقوى يگانه‌ى روزگار باشد ، ولى برخى از علماى متأخّر به ولايت فقيه به معناى مصطلح امروزى معتقد شده ، چنين گفته‌اند :
« در اينجا تعبيراتى در احاديث يافت مىشود كه دلالت دارد بر اينكه فقها حقّ حكومت بر مردم دارند ، و مىتوانند همانند سلاطين و زمامداران سياسى ، بر مردم حكومت كنند ، كه از آن جمله است تعبيرات زير :
( العلماء ورثة الانبياء ) ؛ « علما وارثان پيامبرانند . »
( العلماء امناء الرّسل ) ؛ « دانشمندان امينان پيامبرانند . »
( علماء امّتى كانبياء بنى اسرائيل ) ؛ « علماى امّت من همانند پيامبران بني اسرائيل هستند . »
( مجارى الامور بيد العلماء باللّه ، الأمناء على حلاله و حرامه ) ؛
« اجراى امور به دست دانشمندان الهى است كه امينان خدا بر حلال و حرام مىباشند » ، و امثال اينها از روايات بيشمار . »
ولى ما در اينجا با مرحوم شيخ انصارى هم‌عقيده هستيم ، كه مىفرمايد :
« پس از بررسى صدر و ذيل اين احاديث انصاف ايجاب مىكند كه