معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨
حكومت :
تشخيص مىدهند خورده مىگيرند و آنها را مورد تحقير و تكفير قرار مىدهند و كار زشت خويش را نيكو مىپندارند ، چنان كه قرآن كريم مىفرمايد :
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ؛
« آنان كه تلاششان در زندگى دنيا تباه شد و آنها خيال مىكنند كه كار نيكو انجام مىدهند . » « 1 »
حكومت :
حكومت :
انسان از جسم و روح آفريده شده و نيازهاى روحى و جسمى دارد ، بر همه اديان و مكتبها لازمست كه پاسخگوى نيازهاى جسمى و روحى انسان باشد و در ميان روح و جسم انسان تعادل و توازن به وجود آورد .
ولى آئين مسيّحيت همه تلاش و دعوت خود را بر جنبه‌هاى روحى و تلاش براى جهان پس از مرگ معطوف داشته ، و جنبه‌هاى جسمى و تلاشهاى مربوط به اقتصاد را جز در رابطه با سياست ناديده گرفته است .
در انجيل متّى آمده است :
« بنابراين به شما مىگويم از بهر جان خود انديشه مكنيد كه چه خوريد يا چه آشاميد ، و نه براى بدن خود كه چه بپوشيد ، آيا
( 1 ) - سوره كهف ، آيه 104 .