معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠
شفاعت
اطاعت از او نيست ، پس اگر شما مىخواهيد كه به راستى مؤمن باشيد ، در اطاعت پروردگار كوشا باشيد . »
امير مؤمنان علي عليه السّلام فرمود :
( انّ محاسن الاخلاق صلة بين اللّه و عباده )
« خصلت‌هاى نيكوست كه رشته‌ى اتّصال خدا و بندگان است . »
در اين مضمون روايات بىشمارى در كتب شيعه از پيشوايان معصوم نقل شده كه به حدّ تواتر مىرسد ، ولى مىبينم كه گروهى با كمال بىشرمى و پرروئى به شيعه تهمت مىزنند كه آنان پيشوايان خود را در حدّ الوهيّت و يا نيمه الوهيّت مىدانند ! !
در حالى كه شيعه معتقد است كه تنها عمل صالح وسيله‌ى جلب رضاى پروردگار است و چيزى جز بندگى و اخلاق نيكو و اعمال شايسته ، رشته‌ى پيوند خدا و خلق نيست .
امّا امامان معصوم از نظر شيعه ، پناه مردمان در شناخت حلال و حرام ، و مرجع مطمئن در مسائل مذهبى و اعتقادات دينى مىباشند .
امّا در مورد شفاعت بايد بگوئيم كه همه‌ى مسلمانان - از شيعه و سنّى - در اصل شفاعت اتّفاق نظر دارند ، و آنچه مورد اختلاف است اينست كه آيا شفاعت فقط در مورد اطاعت پيشگان است يا اهل معصيت را نيز شامل مىشود ؟
گروه معتزله گفته‌اند كه شفاعت به اهل اطاعت اختصاص دارد و هرگز پيامبر رحمت در مورد اهل معصيت شفاعت نمىكند ، به دليل اين آيه‌ى شريفه كه مىفرمايد :