معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧١
دفتر 4
يكى از شيعيان به امام صادق عليه السّلام گفت : اى فرزند پيامبر ! مردم به ما تهمتهاى بزرگى مىزنند و نسبتهاى ناروائى مىدهند ! سينه‌هاى ما بسيار تنگ شده است ! .
امام صادق عليه السّلام فرمود :
« خشنودى مردم هرگز به دست نمىآيد و زبانهايشان قابل كنترل نيست ، شما چگونه مىتوانيد از زبان مردم در امان باشيد ، درحالىكه پيامبران و اولياى خداوند از زبان مردم در امان نبودند ، مگر نگفتند كه :
حضرت ايّوب در مقابل گناهانش مبتلا شد ! !
حضرت داود به همسر اوريا عاشق شد ! ! آنگاه بر شوهرش حيله كرد و او را به كشتن داد ! ! و سپس با زنش ازدواج كرد ! !
آيا به پيامبر عظيم الشأنى چون موسى نسبت عنين بودن ندادند ؟ ! !
مگر به همه‌ى پيامبران نسبت دروغ ندادند ؟ ! ! و همه را دنياپرست نخواندند ؟ ! !
مگر به مريم تهمت نزدند كه براى حضرت عيسى از يوسف نجّار حامله گشت ؟ !
مگر به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله تهمت شعر و جنون نزدند و نگفتند كه به همسر زيد بن حارثه علاقه پيدا كرد و از او طلاق گرفت تا به همسرى خود درآورد ؟ ! !
مگر در مورد ذات اقدس الهى سخنان ناروا نگفتند و نسبتهاى نامناسبى كه هرگز با شأن پروردگار نمىسازد ، نزدند ؟ ! ! . »