معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨
آسايش جهانى
و ديگر آفتها آلوده شود ، همه‌ى شئون زندگى را فساد و تباهى فرا مىگيرد .
من افرادى را ديده‌ام كه سخنان باور نكردنى جعل مىكند ، رطب و يابس را به هم مىبافد و سخنانى به دروغ مىسازد كه عقل و منطق و وجدان آن را تكذيب مىكند ، من حتّى افرادى را ديده‌ام كه خودش گفتار خويش را دروغ مىداند و آمار و ارقامى از سخنان دروغ خودش ارائه مىدهد .
از ديدگاه قرآن و سنّت ، هرگز شخص با ايمان دروغ نمىگويد ، چنان كه در حديث آمده :
از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله پرسيدند : « آيا ممكن است شخص با ايمان دروغ بگويد ؟ . »
فرمود : « نه » زيرا كه خداوند متعال مىفرمايد :
إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ
« هرگز دروغ نمىبندد جز كسانى كه به آيات پروردگار ايمان نياورده باشد . » « 1 »
پيامبر رحمت فرمود :
لا يستقيم ايمان العبد حتّى يستقيم قلبه ، و لا يستقيم قلبه حتّى يستقيم لسانه
« ايمان بنده‌اى درست نمىشود مگر هنگامى كه قلبش درست باشد ، و قلب كسى درست نمىشود جز آن هنگام كه زبانش درست باشد . »
اگر گفته شود : ما افراد بسيارى را مىشناسيم كه نماز
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 105 .