معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦
زهد ( پارسايى )
زهد ( پارسايى )
زهد ( پارسايى )
از محضر امام صادق عليه السّلام پرسيدند : معيار زهد چيست ؟
فرمود : ميزان « زهد » گفتار خداوند تبارك و تعالى است كه مىفرمايد :
( لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ ) ؛
« بر آنچه از شما گذشته اندوهگين نباشيد و بر آنچه بر شما عطا فرموده شادمان نباشيد . » « 1 »
شخص عاقل هرگز در مورد چيزى كه واقع شده ، نمىگويد ، اى كاش نمىشد ، و در مورد چيزى كه واقع نشده نمىگويد :
اى كاش مىشد .
آورده‌اند كه « بزرگمهر » هرگز شادمان و يا اندوهگين ديده نشد ، در اين رابطه از خود وى پرسيدند ، در پاسخ گفت : « آنچه از دست رفته هرگز با اشك حسرت ريختن برنمىگردد ، و آنچه رخ مىدهد با اظهار وجد و سرور جاودانه نمىشود » .
و در حديث آمده است كه واژه « لو » ( اگر ، اى كاش ) كليد رمز اعمال شيطانى است .
به خاطر دارم كه در ضمن مطالعات خود چنين خواندم : يكى از تجّار بزرگ آمريكا همه ثروت خود را كه به چند ميليون مىرسيد در ضمن يك آتش‌سوزى از دست داد ، يكى از آشنايانش براى تسلّى به ديدارش شتافت و او را بسيار عادى
( 1 ) - سوره حديد ، آيه 23 .