گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

* فصل دوم * روايتى از وضوى حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام همراه با دعاهاى وارده

محمد مىگويد : سپس پدرم استنجاء « 1 » كرد ، آن‌گاه گفت :

اللّهمّ حصّن فرجي ، و اعفّه ، و استر عورتي ، و حرّمني على النّار .

« خدايا ! ناموس مرا حفظ كن و آن را عفيف قرار داده و عورتم را بپوشان و مرا بر آتش حرام كن » .

آن‌گاه مضمضه كرد و گفت :

اللّهمّ لقّنّي حجّتي يوم ألقاك ، و أطلق لساني بذكرك ( بذكراك ) .

« خدايا ! آن‌روز كه تو را ملاقات مىكنم ، به من بياموز آنچه را كه بايد بگويم و زبانم را به ذكر خود گويا فرما » .

سپس استنشاق كرد و گفت :

اللّهمّ لا تحرّم عليّ ريح الجنّة ، و اجعلني ممّن يشمّ ريحها و روحها و طيبها .

« خدايا ! مرا از استشمام بوى بهشت محروم مگردان و از كسانى قرار ده كه از بوى خوش و لذات آن بهره‌مند مىگردند » .

بعد صورت خود را شست و گفت :

اللّهمّ بيّض وجهي يوم تسودّ فيه الوجوه ، و لا تسوّد وجهي يوم تبيضّ فيه الوجوه .

( 1 ) - استنجاء : پاك كردن مخرج غائط .