تعاليم اسلام ( فارسى ) — الصفحة ٨٣
رحمت و ساير صفات كمال
رحمت و ساير صفات كمال
رحمت و ساير صفات كمال
نيازمند ناتوانى را مىبينيم و به اندازه توانايى خود نيازمندى او را رفع مىكنيم .
درماندهء بيچاره‌اى را كمك مىنماييم ، يا دست نابينايى را گرفته به مقصد مىرسانيم .
اين گونه كارها را مهربانى يا رحمت شمرده ، كار پسنديده و ستوده مىدانيم .
كارهايى كه خداى كارساز بىنياز انجام مىدهد ، جز رحمت نمىتواند باشد ، زيرا با بخشيدن نعمت‌هاى بىشمار خود ، همه را بهره‌مند مىسازد و با هر بخشش ، بىآن‌كه خودش به كسى نياز داشته باشد ، گوشه‌اى از نيازمندىهاى موجودات را رفع مىنمايد . چنان‌كه مىفرمايد :
« وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها » . « 1 »
و نيز مىفرمايد :
« وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ » . « 2 »
و :
« وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ » ؛ « 3 »
يعنى خداى تو دارا و بىنياز مطلق است و به آفريده‌هاى خود مهربان مىباشد .
توضيح : هر خوبى و زيبايى كه در جهان هست و هر صفت كمال كه تصور كنيم ، نعمتى است كه خداى متعال به آفريدگان خود عطا فرموده و به آن وسيله ، يكى از نيازمندىهاى آفرينش را رفع كرده است . البته اگر خودش داراى آن كمال نبود ، از بخشيدن به ديگران عاجز بود و خود نيز در نيازمندىها با ديگران شريك بود . پس خداوند همه صفات كمال را از خود داراست و بى اين كه كمالى از كمالات را از
( 1 ) . ابراهيم ، آيه 34 ( 2 ) . اعراف ، آيه 156 ( 3 ) . انعام ، آيه 133