تعاليم اسلام ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٤

نماز

كند ، چرك و كثافت در بدن او نمىماند ، نمازهاى پنج‌گانه هم انسان را از گناه پاك مىكند .

البته بايد دانست كسى كه نماز مىخواند ، ولى به آن اهميت نمىدهد ، مانند كسى است كه نماز نمىخواند .

خداوند متعال در قرآن مجيد مىفرمايد :

« فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ » ؛

واى بر نمازگزارانى كه از ياد خدا غفلت مىكنند .

روزى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله وارد مسجد شدند و ديدند يك نفر نماز مىخواند ، ولى ركوع و سجودش را به طور كامل انجام نمىدهد ، آن حضرت فرمود : « اگر اين مرد در اين حال از دنيا برود ، مسلمان از دنيا نرفته است » .

بنابراين ، بايد انسان نماز با خضوع و خشوع به جا آورد و در موقع خواندن نماز ، متوجه باشد كه با چه كسى سخن مىگويد ؟ و ركوع و سجود و ساير اعمالش را به طور صحيح انجام دهد ، تا از نتايج عالى نماز بهره‌مند گردد .

خداوند در قرآن كريم مىفرمايد :

« إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ » ؛ « 1 »

نماز آدمى را از كارهاى زشت و ناشايست بازمىدارد .

و البته همين طور است ، زيرا آداب نماز طورى است كه اگر نمازگزار مراعات كند ، هيچ‌گاه گرد بدىها نمىگردد .

مثلًا يكى از آداب نماز اين است كه مكان و لباس نمازگزار غصبى نباشد ، حتى اگر يك نخ غصبى در لباسش باشد ، نماز او درست نيست و نماز گزارى كه مجبور است تا اين قدر از حرام اجتناب كند ، ممكن نيست در مال حرام تصرف نمايد ، يا حق كسى را ضايع كند . و نيز نماز در صورتى قبول مىشود كه آدمى از حرص و حسد و ساير

( 1 ) . عنكبوت ، آيه 45