تعاليم اسلام ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

شخصيت روحى آن حضرت

نمىگذاشت ، اگر چه موافق با منافع خودش يا با تمايلات و احساسات عمومى بود .

آنچه را « حق » دانست از جان و دل پذيرفت و ديگر رد نكرد و آنچه « باطل » بود ، رد كرد و هرگز نپذيرفت .

شخصيت روحى آن حضرت

شخصيت روحى آن حضرت

اگر با نظر انصاف ، در مطالب فصل گذشته كمى تأمل كنيم ، ترديد نخواهيم داشت در اين كه پيدايش چنين شخصيتى در چنان اوضاع و شرايط جز خرق عادت و اعجاز نبوده است و به جز تأييد خاص خدايى ، سببى نداشته است . و از اين روى ، خداى متعال در كلام خود بارها از « امّى » بودن و يتيمى و تهيدستى پيشين آن حضرت ، يادآورى مىكند و شخصيتى را كه به وى عطا فرموده يك معجزه آسمانى شمرده با آن به حقانيت دعوتش احتجاج مىكند : چنانچه مىفرمايد :

« أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى * وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى * وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى » ؛ « 1 »

مگر تو يتيمى نبودى كه خدايت جا و پناه داد ؟ و نيازمندى نبودى كه خدايت بىنياز كرد ؟ و گمنامى نبودى كه خدايت نام و نشان بخشيد ؟ .

و نيز مىفرمايد :

« وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ » ؛ « 2 »

تو پيش از پيامبرى و نزول قرآن به خواندن و نوشتن آشنا نبودى .

و باز مىفرمايد :

« وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ » ؛ « 3 »

( 1 ) . ضحى ، آيات 6 - 8 ( 2 ) . عنكبوت ، آيه 48 ( 3 ) . بقره ، آيه 23